|
Fizik deneye ve
ölçmeye dayalı bir bilim dalı olduğundan, ölçme sonuçları kesin ve anlaşılır
bir biçimde ifade edilmelidir. Ölçmeleri ifade etmek için kullanılan en basit
ve genel dil sayılardır.
Fizikte bazı
büyüklükler sayılarla ifade edilebildiği halde, bazılarının ifade
edilebilmesinde sayılar yeterli olmamaktadır. Sayılarla birlikte yönün de
belirtilmesi gerekir. Bu nedenle fizikte büyüklükler skaler ve vektörel
büyüklükler olmak üzere iki gruba ayrılır.
İsim: Vektorler 1
Tanım: Vektörler Konu Anlatımı
Vektorler 2
İsim: Vektorler 2
Tanım: Vektörler Konu Anlatımı
1. Skaler Büyüklükler
Kütle, enerji,
sıcaklık, iş, elektrik yükü, zaman, hacim ... gibi fiziksel büyüklüklerde yön
ve doğrultu söz konusu değildir. Bu büyüklüklerin sayısal değeri ile birimi
verildiği zaman büyüklük hakkında yeterli bilgiye sahip oluruz. Bu tür
büyüklüklere skaler büyüklükler denir.
2. Vektörel Büyüklükler
Hız, kuvvet,
ivme, yer değiştirme gibi fiziksel büyüklükler yönlü büyüklüklerdir. Bu tür
büyüklükler yalnız sayı ve birimle ifade edilemez. Büyüklüğü, başlangıç
noktası, yönü ve doğrultusu ile bilinebilen niceliklere vektörel büyüklükler
denir.
30 km/saat hızla giden
bir tren denildiği zaman, olay net olarak ifade edilmemiş demektir. Hangi yönde
gittiği sorusu akla gelmektedir. Örneğin kuzeye doğru 30 km/saat hızla giden tren denilseydi, tam olarak ifade edilmiş olurdu.
Vektörlerin Gösterimi

Vektörel
büyüklükler şekilde görüldüğü gibi yönlendirilmiş doğru parçası ile gösterilir.
Bu vektörün dört
elemanı vardır.
1. Uygulama
Noktası: Vektörel büyüklüğün uygulandığı
noktaya uygulama ya da başlangıç noktası denir. Yukarıdaki vektörün uygulama
noktası O noktasıdır.
|
2.
Büyüklüğü : Vektörün sayısal değerine o
vektörün büyüklüğü denir. Şekildeki ölçekli düzlemde verilen K vektörünün
büyüklüğü 4 birimdir. |
 |
|
3.
Yönü : Vektörel büyüklüğün
yönü,doğru parçasının ucuna konulan okun yönündedir. Şekildeki K vektörünün
yönü O dan A ya yöneliktir. Veya doğu yönündedir. |
 | |
4.
Doğrultusu : Vektörel büyüklüğün hangi doğrultuda olduğunu gösterir.
Şekilde K ile L vektörlerinin yönleri zıt fakat her ikisi de kuzey–güney
doğrultusundadır.
Buna
göre, birbirlerine paralel olan vektörler çakışık olmasalarda doğrultuları
aynı olur. |
 |
|
|
|
|
İki
Vektörün Eşitliği
Aynı
yönlü ve büyüklükleri eşit olan iki vektör birbirine eşittir. Şekilde, K ile
L vektörlerinin şiddetleri, yönleri ve doğrultuları eşit olduğu için bu
vektörler eşit vektörlerdir. (K = L) |
 |
|
Bir
Vektörün Negatifi
Bir K
vektörüyle aynı büyüklüğe sahip, fakat yönü K vektörünün tersi olan vektöre,
K vektörünün negatifi denir. Yani bir vektör ters döndürüldüğünde o vektörün
işareti değişir.
|
 |
|
Vektörlerin
Taşınması
Bir
vektörün büyüklüğünü ve yönünü değiştirmeden bir yerden başka bir yere
taşımak mümkündür. Eğer vektörün yönü değiştirilerek taşınırsa, o vektör
başka bir vektör olur.
|

|
Vektörlerin
Toplanması
Vektörlerin
toplanmasında çeşitli metodlar kullanılmaktadır. Bu metodlar uç uca ekleme
(çokgen) metodu ve paralelkenar metodudur.
Uç Uca Ekleme
(çokgen) Metodu : Uç uca ekleme metoduna
göre, vektörlerin doğrultusu, yönü ve büyüklüğü değiştirilmeden, birinin bitiş
noktasına diğerinin başlangıç noktası gelecek şekilde uç uca eklenir. Daha
sonra ilk vektörün başlangıç noktasından son vektörün bitiş noktasına çizilen
vektör toplam vektörü verir.

Şekil – I deki K
ve L vektörlerinin toplamı yukarıda açıklandığı gibi yapılırsa, Şekil – II deki
gibi K + L toplam vektörü bulunur. Vektörler uç uca eklendiğinde, ilk vektörün
başlangıç noktası ile son vektörün bitiş noktası çakışıyorsa, toplam vektör
sıfırdır.
|
Paralel
Kenar Metodu : Paralel kenar metodu ile iki vektörü toplamak için, bu iki
vektör uygulama noktaları aynı olacak şekilde bir noktaya taşınır. |
 | |
K
vektörünün bitiş noktasından L ye paralel, L vektörünün bitiş noktasından da
K ye paralel çizgiler çizilir. Böylece elde ettiğimiz şekil bir paralelkenar
olur. K ve L vektörlerinin çakışık olan başlangıç noktasını paralelkenarın
karşı köşesine birleştiren vektör, iki vektörün toplamına eşit olan
vektördür. |
 |
|
Vektörlerde
Çıkarma
Vektörlerle
yapılan çıkarma işlemi,toplama işlemine benzetilerek yapılabilir. Şekil – I
de verilen aynı düzlemdeki K ve L vektörlerinden K – L vektörünü yani iki
vektörün farkını bulmak için, K + (– L) bağıntısına göre, |
 | |
L
vektörünü ters çevirip Şekil – II deki gibi toplamak gerekir. Eğer L – K
vektörü sorulursa, L vektörü aynen alınır, K vektörü ters çevirilip toplanır. |
Vektörlerin
Bileşenlerine Ayrılması
Bir vektörü dik
bileşenlerine ayırmak için, vektörün başlangıç noktası, x, y koordinat
ekseninin başlangıcına alınır. Şekilde Kvektörünün ucundan x eksenine dik
inilir ve başlangıç noktasını bu noktaya birleştiren vektör K nin Kx
bileşenidir. Benzer, şekilde y eksenine dik inilerek Ky bileşeni bulunur.
Kx ve Ky
bileşenlerin şiddetini bulmak için iki durum vardır. Eğer vektör şekilde olduğu
gibi ölçeklendirilmiş bölmelerle verilmiş ise, bölmeler sayılarak bileşenlerin
şiddeti bulunur. Şekildeki K vektörünün bileşenlerinin büyüklüğü, Kx = 4 birim,
Ky = 3 birimdir.
|
Eğer
vektör, ölçekli bölmelerle verilmemiş fakat K vektörünün şiddeti ve a açısı
verilmiş ise, taralı üçgendeki sinüs ve cosinüs değerlerinden
faydalanılanarak bileşenlerin şiddeti bulunur.
Taralı
üçgenden,
Kx =
K.cosa dır.
Ky =
K.sina dır. |
 |
|
Fizikte
en çok kullanılan üçgenlerden birisi de 37, 90, 53 üçgenidir.
37° lik
açının karşısındaki kenar uzunluğu 3 birim ise, 53° lik açının karşısındaki
kenar uzunluğu 4 birimdir. Bu durumda hipotenüs uzunluğu ise 5 birimdir.
Biz buna
aynı zamanda 3, 4, 5 üçgeni diyoruz. Bu değerler, 3, 4, 5 in üst katları ve alt katları olabilir. |
 | |
Bir
vektörün skalerle çarpımı ve skalere bölümü
Bir
vektörün skaler bir sayı ile çarpımı yine bir vektördür. Bu vektörün, yönü ve
doğrultusu değişmez, fakat şiddeti skaler sayı katı kadar değişmiş olur.
Bir
vektörün bir skalere bölümü yine bir vektördür. Çarpmada olduğu gibi oluşan
yeni vektörün yönü ve doğrultusu değişmez yalnızca şiddeti değişir. |
 |

|