fizik

Astronomların “beyaz cüce” adını verdikleri bazı yıldızların yoğunlukları Güneş’e ve öteki yıldızlara kıyasla çok yüksek (r = 10^-5 – 10⁸ gr/cm³), buna karşılık L = LpR²sT⁴ bağıntısı ile verilen ve yüksek olması beklenen ışımam güçleri çok düşüktür. Bu yıldızların kütleleri genel olarak Güneş’inkine yakın, ışıma güçleri ise Güneş’inkinden 10² – 10⁴ kez daha zayıftır. Bir örnek olarak, Sirius’un beyaz cüce olan eşini, Sirius B’yi göz önüne alırsak, bu iki yıldız bir çift yıldız sistemi meydana getirdikleri için, Sirius B’nin kütlesini tayin etmek mümkündür. Sirius B’nin verdiği spektrumdan ve ışıma gücünün ölçülmesinden, sıcaklık derecesi ve mutlak parlaklığı bulunur. Yapılan hesaplar Sirius B’nin yoğunluğunun santimetreküp başına yüz kilogramdan daha büyük olduğunu göstermektedir. Bu tip yıldızlar ötekilerine kıyasla çok daha sönük ve kütleleri küçük olduğundan “beyaz cüce” adını alırlar (F. ESİN, 1992).

            Beyaz cücelerin renkleri beyaz olup, H-R diyagramında ana kolun çok altında yer alırlar. Bu da onların yarıçapının çok küçük olduğunu ifade eder (google.com.asartonline.org/astrofizik.php).